BİR İÇ DÖKÜŞ VE YANINDA GÜZEL BİR HABER :)

Çarşamba, Mart 16, 2016


    Yine yine yine uzun bir aradan sonra merhaba. Bu yazıyı yazıp yazmamak konusunda içten içe baya düşündüm sanırım. Her duygu herkese anlatılmalı bilmiyorum. Ve sanırım bu yazıyı en çok ta kendim için yazmak istiyorum. Belki başına gelmeyen ama çevresinde şahit olan varsa; daha özverili davranır da, başka insanların hem özeline hem duygularına hem de mahremiyetlerine el uzatırken bir iki kere daha düşünür okuyan bir kaç kişi.
   Yaklaşık iki buçuk üç yıldır bir bebek sahibi olmak istiyorduk. Tabi ki çoğu evli çift gibi hiç beklemek zorunda kalabileceğimizi düşünmedik. Bu süreç hemen hemen herşeyi (imkanlar dahilinde) hop diye elde edebildiğimiz şu zamanlarda bizi, en çok ta beni yordu. Çevreden gelen sorular,bakışlar,beklentiler vs derken. Bi baktım ki kendime başka bir dünya kurmak istiyorum. Çünkü; toplum olarak bir sınırımız maalesef yok. İlk defa karşılaştığımız birisine dahi en özel soruları sormayı kendimizde hak görebiliyoruz. Mesela; bir insanın bebek sahibi olmayı artık istediğini bile bile ona ''Var mı bebek? Doktora gittin mi? Bak şunu kullan iyi gelir. '' minvalinde zibilyon tane soru ve öneriyle gidilmesi. Bunlar tabi yine de masum sayılabilir. Fakat insan oturup düşünse; bu soruların cevabını sormadan da alabileceğini bilir.Eğer karşındaki seni kendine o kadar yakın hissediyorsa. Yani bir tercihtir bu, zorunluluk değil.
    Bu soruların bir de can acıtmak için sorulan türleri var ki; oraya hiç değinmek bile istemiyorum. Hiç beklemediğiniz kişilerden bilinçli olarak ta gelebiliyor. Sonra içinize atıp atıp, gizli bir stres yumağı haline geliyorsunuz. Ben ki sürekli kendime yeni uğraşlar bulan,eli boş durmayan, gezen,eğlenen bir insan olarak bunları yaşayabildiysem; söyleyecek sözüm yok. Esasen mutsuz muydum? Hayır değildim şükür. Fakat mahalle baskısı; mutsuz olmam gerektiğini,evladı olmayan bir insanın sanki dünyada hiç bir amaç güdemeyeceğini söylüyordu. Ben duymadım. Kulaklarımı kapattım. Sadece patavatsız konuşmalar da kendi kendime patladım,ağladım,rahatladım belki de. Eşimle mutluydum ve bu mutluluğu  huzursuz ama çocuklu bir evliliğe değişmezdim asla. 
   Sonrasında yaptığım tek şey, beni mutsuz eden insanlardan uzaklaşmak oldu. Yine eskisi gibi hayatıma devam ettim. Bazen aklıma geldi, içim burkuldu. Genelde yaşadığım anın tadını çıkarttım. Cünkü yapım gereği hayatı çok dramatik yaşayabilecek bir insan değildim,değilim de. Kendime yöneldim. Kendime yeni hedefler koydum. Doktorumuz da normal yollarla çocuk sahibi olabileceğimizi söylemişti zaten. Ne bu stres? diye göndermişti bizi ve yine daha çok beni. :) 
   Kendimi bildim bileli uyurken ağzımdan nefes alıyordum. Astım hastası olduğum için bu çarpı iki etki yaratıyordu bende. Ameliyat olmam gerekiyordu. Hazır bayılmışken ufak bir estetik müdahale de olsun istedim. Ve ameliyat oldum. Oldu mu? Olmadı mı?  vs derken; beta değerim 10.000 lere ulaşmışken hamile olduğumu öğrendim. Şu an dördüncü ayımı doldurdum. O kadar beklemiyordum ki. Uzun süre inanamadım. Kimseye doğru düzgün hamileyim de diyemedim. :) 
   Demem o ki; sizi üzen insanlardan durumlardan uzak durun ve uzak tutun. Şimdi nasipse bir oğlumuz olacak. Onu çok seveceğimi biliyorum. Ama hayatım çocuktan ibaret olmayacak inşallah. Ben Esra' yım ,evladım,eşim,kardeşim,ablayım,anneyim inş. Hepsi karakterimin bir parçası fakat tüme varımda Esra' yım işte. Yani birinin eksikliği sizi siz olmaktan,beni ben olmaktan alıkoymaz.
   Bir evladım olacağını bilmeseydim bu yazıyı yazar mıydım? Sanırım hayır. Malesef yine toplum olarak acımayı da seviyoruz ınsanlara, ortada acınacak bir durum yokken bile. O bakışlar gözden kaçmıyor yani. :)
   Böyle de bir bebek haberi açıklanmışmıdır daha önce bilmiyorum? Hoşgelir inşallah aramıza. :)
Hoşçakalın :)
  
  
  
   

You Might Also Like

4 yorum

  1. Sağlıkla kucağınıza alın, hayırlı evlat olsun inşallah.
    Rabbimizin "ol" demeyi zamana bırakmasında sayısız hikmet vardır şüphesiz.
    İmtihanlarımızı kazananlardan olmak duasıyla...

    YanıtlaSil
  2. @Bulutların Üstü amin,inşallah.
    Çok teşkkür ederim. Bende inaniyorum gerçekten Rabbim'in hikmetlerine. Yola çıkarken ki Esra'yla şimdiki Esra arasında çok fark var. Bazen imtihanlarımızı biz kabul ediyoruz da gönderenin kim olduğunu bildiğimizden. Cevremizdekiler etmeyebiliyor. O da ikinci bir imtihan sanırım.

    YanıtlaSil
  3. Nede güzel yazmışsın arkadaşım yüreğine sağlık. İnşallah hayırla gelsin sağlıkla gelsin paşamız. Blog okumayıda özlemişim yazmayıda seni okuyunca tekrar yazasım geldi :)))

    YanıtlaSil
  4. Özge'm yorumunu yeni gördüm. Bende ara veriyorum ama artık düzenli yazmak istiyorum. Recep'ten biraz düzenleme yapmasını istedim bakalım ne zaman yapar? :)

    YanıtlaSil